Vrienden

Je leest het vaak in de sectie “overleden”: een trits vrienden die onder de annonce afscheid nemen. Het zijn er soms wel zestig of meer. Roerend, maar tevens bekruipt mij de gedachte hoe de persoon die ging hemelen bij leven druk was met al die personen. Mij dunkt dat je al die verjaardagen af moest, bij het eigen verjaren een zaaltje diende te huren en daarbij ook nog aanhang en familie van betrokken uit elkaar moest houden. Het zou mij een gruwel zijn.

Zelf heb ik slechts enkele vrienden. Dat is overzichtelijk en de eigen tijd kom slechts sporadisch in de gevarenzone. Dat vind ik een belangrijk gegeven: mogelijk is er een verband met de lichte vorm van autisme die, zo oordeelt de eega, aan mijn karakter kleeft. Hoe het ook zij: ik kan mij verkneukelen bij het besef dat ik weken heb zonder enige verplichting met betrekking tot derden. De familie uitgezonderd, maar die is klein en overzichtelijk.

Waar ik wel in grossier zijn kennissen. Daar ben ik dol op. Je kunt er namelijk zonder dralen bij weglopen. Niemand doet daar moeilijk over en dat is het prettige van vluchtige contacten. Zo geef ik drie keer per week training, al decennia achtereen. Ik geloof, gelet op de omvang van de groepen, dat men mijn optreden apprecieert. Sterker: ook na de training blijf menigeen in de kantine hangen en wordt er druk gekeuveld. Soms gaat het over politiek, filosofische onderwerpen worden niet geschuwd en zelf persoonlijke ontboezemingen – steeds vaker van geneeskundige aard – passeren de revue. Dan, als bij toverslag, staan we tegelijk op en gaat ieder zijns of haars weeg. We zien elkaar slechts weer een week later, tijdens de volgende training.

Dat is heerlijk. Men beleeft de geneugten van een prettig gezelschap, zonder de besognes die met vriendschap verband houden. Wie vanwege een blessure of ziekte verstek moet laten gaan, krijgt een kaartje. Vooruit: de ongelukkige die “de klompen achteruit zet” mag verzekerd zijn van onze aanwezigheid tijdens de uitvaart. Het is een dun lijntje, maar we gaan niet in de krant staan. Dat is voor de vrienden.

Erik Endlich