De Roskam op Twitter    De Roskam op Facebook   

Austrralische wielrenner wint spurt van in de Ronde Overijssel

Patrick Eddy (23) won  afgelope weekvan de Ronde van Overijssel op het. De Australisch kampioen was de snelste van een kopgroep van drie renners. Achter een jagend peloton versloeg hij medevluchters Jan Willem van Schip (Azerion/Villa Valkenburg) en de Italiaan Kevin Pezzo Rosola (General Store - Essegibi).

RIJSSEN -  De  71e editie van ‘Overijssels Mooiste’ kende een spannend slot. De laatste 30 kilometers was het nagelbijten voor de vele toeschouwers langs het parcours. De kopgroep van drie hield net genoeg voorsprong over om te kunnen sprinten voor de winst. 

Ook winnaar Patrick Eddy (Team Brennan) vond het  wonerg Het was wachten, wachten, wachten. In de laatste 200 meter ging ik er met een grote ‘push’ omheen’.” De winst is goed voor het zelfvertrouwen, zegt hij. 

Eddy fietste hiervoor hij op het hoogste niveau bij Team Picnic PostNL. “In de WorldTour kreeg ik niet altijd de kans om voor mij zelf te rijden. Dat heb ik nooit echt geleerd. Daarom is het mooi om voor de winst te jagen.”

Daarmee verwees hij smaakmaker Jan Willem van Schip naar de tweede plek. Eddy was blij met hem als medevluchter. “Ik ben een goede sprinter, maar met een heel peloton finishen vond ik een te grote gok. Toen ik zag dat we met Jan Willem weg waren wist ik dat we een goede kans hadden om weg te blijven. Hij kan de hele dag vooraan rijden.” 

Jan Willem van Schip was volgens de wedstrijdorganisatie de strijdlustigste renner. Hij won daarmee de eerste Jos Lammertink-bokaal. Van Schip was erg blij met zijn race. Hij werd lang geplaagd door gezondheidsproblemen. Vandaag niet, vertelt hij. “Ik dacht, krijg nou wat, het gaat weer. Ik heb echt weer genoten.” 

De dag voor Van Schip was even later helemaal compleet. Tot zijn eigen verrassing kreeg hij de leiderstrui in het klassement van de UCI Holland Cup om zijn schouders. 

Zo spannend als de finale was, zo gezapig waren de uren daarvoor. Het peloton van 180 renners vond het prima dat in het begin van de wedstrijd vier renners wegreden. Zij waren de vlucht van de dag: Dylan Grobbink (OWC/AWV De Zwaluwen), Melle Lubbers (Sensa - Kanjers voor Kanjers), Antoine Quint (De Peddelaars) en Thomas Rossetti (General Store - Essegibi).

Uit deze groep kwamen de andere winnaars van deze editie. Grobben schreef de Dorp van de Ronde-sprint in Hoge Hexel op zijn  Rossetti won het algemene puntenklassement. 

Austrralische wielrenner wint spurt van in Ronde van Overijssel

Patrick Eddy (23) won  afgelopevan de Ronde van Overijssel op het. De Australisch kampioen was de snelste van een kopgroep van drie renners. Achter een jagend peloton versloeg hij medevluchters Jan Willem van Schip (Azerion/Villa Valkenburg) en de Italiaan Kevin Pezzo Rosola (General Store - Essegibi).

RIJSSEN -  De  71e editie van ‘Overijssels Mooiste’ kende een spannend slot. De laatste 30 kilometers was het nagelbijten voor de vele toeschouwers langs het parcours. De kopgroep van drie hield net genoeg voorsprong over om te kunnen sprinten voor de winst. 

Ook winnaar Patrick Eddy (Team Brennan) vond het  wonerg Het was wachten, wachten, wachten. In de laatste 200 meter ging ik er met een grote ‘push’ omheen’.” De winst is goed voor het zelfvertrouwen, zegt hij. 

Eddy fietste hiervoor hij op het hoogste niveau bij Team Picnic PostNL. “In de WorldTour kreeg ik niet altijd de kans om voor mij zelf te rijden. Dat heb ik nooit echt geleerd. Daarom is het mooi om voor de winst te jagen.”

Daarmee verwees hij smaakmaker Jan Willem van Schip naar de tweede plek. Eddy was blij met hem als medevluchter. “Ik ben een goede sprinter, maar met een heel peloton finishen vond ik een te grote gok. Toen ik zag dat we met Jan Willem weg waren wist ik dat we een goede kans hadden om weg te blijven. Hij kan de hele dag vooraan rijden.” 

Jan Willem van Schip was volgens de wedstrijdorganisatie de strijdlustigste renner. Hij won daarmee de eerste Jos Lammertink-bokaal. Van Schip was erg blij met zijn race. Hij werd lang geplaagd door gezondheidsproblemen. Vandaag niet, vertelt hij. “Ik dacht, krijg nou wat, het gaat weer. Ik heb echt weer genoten.” 

De dag voor Van Schip was even later helemaal compleet. Tot zijn eigen verrassing kreeg hij de leiderstrui in het klassement van de UCI Holland Cup om zijn schouders. 

Zo spannend als de finale was, zo gezapig waren de uren daarvoor. Het peloton van 180 renners vond het prima dat in het begin van de wedstrijd vier renners wegreden. Zij waren de vlucht van de dag: Dylan Grobbink (OWC/AWV De Zwaluwen), Melle Lubbers (Sensa - Kanjers voor Kanjers), Antoine Quint (De Peddelaars) en Thomas Rossetti (General Store - Essegibi).

Uit deze groep kwamen de andere winnaars van deze editie. Grobben schreef de Dorp van de Ronde-sprint in Hoge Hexel op zijn naam. Italiaan Rossetti won het algemene puntenklassement. 

Vogelvreugd

De stad is een woestenij geworden dankzij tegeldrift en schuttingliefde. De Vinexbewoner wenst zich geen tuin vol bewerkelijk groen, waar de slavenarbeid van onkruidtrekken en de dure waar van de plaatselijke stijltuinboer geen wenkend perspectief bieden. Daarom een aaneenschakeling van planken om het territoir te duiden gecombineerd met het resultaat van de zwartwerkende stratenmaker. Graag ook de voortuin, zodat het autoblik daar gestald kan worden. Het is een gruwel: voor de tuinliefhebber, maar vooral ook voor de natuur.

Wij pakken dat anders aan. Althans, de wederhelft initieerde een bijna wekelijkse gang naar de grootgroengrutter, alwaar struiken, haakbeuk, watergoed voor de vijver en een oneindige reeks bloemen hebben geleid tot een Europese wildernis.

Aangezien in onze buurt het schuttinghout claustrofobische vormen aanneemt en de woestenij daarachter geen soelaas biedt voor vogel noch egel, is ons perceel thans gepromoveerd tot een vluchthaven voor deze dieren. De tot wasdom gegroeide struiken en hagen vormen een ideale nestgelegenheid, terwijl onze riante egelhuizen, voor veel aangeschaft bij wat vroeger de ABTB heette, bij het stijgen van het kwik leiden tot grommende en rochelende geluiden: onze stekelige vrienden zijn wakker.

Wat de vogels betreft: weliswaar heb ik, wiebelend op een hoge ladder en derhalve met gevaar voor eigen leven, op aanwijzingen van de eega allerlei huisjes van diverse afmetingen en afwijkende gaten opgehangen, de soorten voor wie de geriefelijke behuizing geschikt is, zijn onze jungle ingetrokken. Met name dankzij de in onze vijver badderende vogels en een sterke verrekijker kunnen wij waarnemen hoe groot de soortenrijkdom is, maar door de ondoordringbaarheid van ons particulier natuurterrein is het ons een raadsel waar het resultaat van de voortplanting zich ophoudt.

Ook in andere zin wordt er een actieve bijdrage van mij verwacht. Eekhoorns en een enkele rat hebben het op de eieren voorzien. Naast het van diverse zaden en ander vreterij voorzien van vogels en egels, dien ik die eierrovers – indien zij zich daaraan dreigen te zondigen – uit onze riante tuin te jagen door naar buiten te rennen en wilde kreten te slaken.

De tegelschuttinglui kijken ons soms meewarig aan. Denk ik, want we zien ze zelden.

Erik Endlich

Kans op Enschedese coalitie in de hoofdstad van Twente

ENSCHEDE - De informateurs adviseren Enschedese formatie in te gaan met GroenLinks-PvdA, BBE, VVD en ChristenUnie. Na een week van intensieve en 'openhartige gesprekken' met GroenLinks-PvdA, BBE en VVD hebben de informateurs Jorrit Eijbersen en Carlo Verhaar hun bevindingen vandaag gepresenteerd aan de gemeenteraad van Enschede. Hun advies is om de formatiefase in te gaan met vier partijen: GroenLinks-PvdA, BBE, VVD en ChristenUnie.

Eijbersen en Verhaar kregen maandag 13 april de opdracht mee om te verkennen of er voldoende vertrouwen, gezamenlijke richting en inhoudelijke basis is voor GroenLinks-PvdA, BBE en VVD om met elkaar verder te gaan richting een volgende stap. Ook was hun opdracht om overeenkomsten en verschillen inzichtelijk te maken en te duiden of deze overbrugbaar zijn. In de week van 13-20 april hebben de informateurs diverse gesprekken gevoerd met de delegaties van de drie partijen. Het resultaat van deze gesprekken was dat er inhoudelijk gevoelige punten liggen, maar dat alle drie de partijen onderling vertrouwen naar elkaar uitspreken.

In de gesprekken is ook deelname van D66, CDA en ChristenUnie in een beoogde coalitie besproken. Alle mogelijkheden van samenwerking met D66 en CDA zijn door de partijen serieus en bijzonder uitvoerig verkend. De informateurs stellen desondanks vast dat de verkenning niet leidt tot consensus over deelname van D66 of CDA.

Over ChristenUnie als samenwerkingspartner in een coalitie bestaat wel overeenstemming, die partij kan het bestuur versterken. Eijbersen en Verhaar vinden het belangrijk openbaar te delen dat dit advies gebaseerd is op hun eigen waarnemingen en analyse in het licht van hun opdracht en expliciet niet de uitkomst is van de gesprekken tussen de partijen onderling.

Verder zien de informateurs dat de drie partijen eraan hechten constructief samen te werken met alle fracties in de raad. Daarom adviseren zij de formerende partijen om de raad inhoudelijk te betrekken bij de definitieve totstandkoming van een coalitieakkoord.

eTenslotte hebben Eijbersen en Verhaar de afgelopen week de contouren zien ontstaan van de gewenste bestuursstijl in een toekomstige coalitie. Hun advies is om die bestuursstijl in de komende periode verder te formuleren en daarin een set van sociale hygiëne regels mee te nemen die zij deze week al hebben gezien.

Techneuten

Ooit heeft een test uitgewezen dat ik empathisch ben. Dat idee had ik zelf ook, hoewel mijn eega bij herhaling tegenbewijs levert. Fijntjes wijst zij op vergeten verjaardagen en onze trouwdag, dat ik dikwijls niet luister naar haar uiteenzettingen en wanneer ik lees al helemaal niets van mijn omgeving meekrijg. Meesmuilend reageert de buitenwacht op mijn veronderstelling dat er ook autistisch-empathische types bestaan.

Hoe het ook zij, mijn empathie of inlevingsvermogen strandt waar het techneuten betreft. Dat is een beroepsgroep, die ik maar niet kan doorgronden. Het is een mysterieuze club van lieden, die in staat zijn tot het verrichten van handelingen waar ik met diepe bewondering naar kan kijken. Dat komt ook, omdat ik de basale klussen die een gemiddelde huishouding draaiende houden slechts met grote inspanningen tot een soort van einde kan brengen. Boekenplankjes en lampen aanbrengen: het is allemaal niet heel scheef maar wel een beetje, zodat het belletje van de waterpas net tegen het eerste streepje zit.

Zo niet de vakmens, die wij inschakelen als er iets groot of technisch moet worden geïnstalleerd. Zij prutsen wat aan wand of plafond, onderwijl keuvelend met ons klanten en na een paar mokken koffie is de klus geklaard en voor geen verbetering vatbaar.

Lastig wordt het bij grotere opdrachten, zoals een hardhouten garagedeur of het van extra groepen of zo voorzien van de meterkast. Dan worden er vragen gesteld als: “Wilt u een kort verstek vanaf het bovenlicht met een freesnaad tot aan de onderste regel?” Het beste is deze ondoorgrondelijke mededeling met een frons op het voorhoofd en een wijsvinger langs de wang te laten bezinken, om dan te reageren met: “Mmmm, niet gek, maar wat vindt u?” Niet zelden reageert de techneut met zoiets als: “Het kan natuurlijk ook met een taps verloopstuk bij de zijkanten zodat de naad wegloopt.”

Dat weglopen van een naad komt mij als een ongelukkig gegeven voor, zodat ik op de gok voor de eerstgenoemde onderste regel opteer. “Dan haal ik even de kantelschaver op, meneer!”

Ik snap die gasten niet.

Erik Endlich

Deel dit nieuws!