Terwijl ik zojuist lees dat Mathieu in het Zeeuwse Hulst zijn achtste wereldtitel veroverde, zal menig kijker met genoegen gekeken hebben naar het geploeter door de modder. Het gadeslaan van sporters die hevig afzien onder barre omstandigheden is immers een plezier dat sportfans gemeen hebben.  De reden van dat enthousiasme is gelegen in de omstandigheid, dat wij comfortabel bij de cv zitten. Of in de zon, zoals zo dikwijls in de arena’s van de oudheid.

Men zag destijds, comfortabel gezeten op een kussentje, hoe een gillend wegrennende slaaf werd achterhaald door een leeuw, waarna het reeds maanden op een hongerdieet gezette dier eerstgenoemde oppeuzelde. Dat was doorgaans het voorprogramma, waarna gladiatoren langdurig streden totdat er eentje overbleef. Hoewel ik vermoed dat menig lezer zich thans van genoegen in de handen wrijft, wat als verwerpelijk kan worden beschouwd, ontleen ik zelf veel genoegen aan prutzooi.

Als trainer van een groep ongeregeld, die gemeen heeft dat er veel en vaak gekletst wordt waardoor een ieder weinig meekrijgt van mijn aanwijzingen, heeft deze club atleten een enigszins rudimentair ontwikkeld besef om achter mij aan te rennen. Dat noopt mij om vooruit te ijlen en daarbij een uitdagend parcours te kiezen. Eens per twee weken verzamelen wij ons in het plaatselijke bos. Reeds een onbenullig buitje is  genoeg om dat dat omvangrijke perceel in een modderpoel te veranderen. Nu, dat biedt een wenkend perspectief.

Er is wat sport betreft weinig dat kan tippen aan het zwoegen door een ondergrond, bestaande uit zandgrond en veel water en dus enkeldiepe modder. Immers, sinds onze vroegste jeugd werd smerig thuiskomen door ouders als een verwerpelijke daad bestempeld. Reinheid en regelmaat was het devies. Ik zou thans zeggen: rotzooi en regelmaat. Men waant zich weer een kind, dat maling heeft aan de door hygiëne gedreven waarschuwingen van een ouder. Want nee: laat ons wentelen in de modder. Heerlijk! Zwijnen heet dat.

Erik Endlich

WIERDEN - Het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Wierden stelt de gemeenteraad voor om de plek van het voormalige gymlokaal aan de Wilhelminastraat in Wierden, inclusief de aangrenzende groenstrook, te ontwikkelen tot een park met waterberging. Met deze keuze zet het college een richting uit die aansluit bij inbreng van inwoners, maar wordt ook een concrete oplossing geboden voor wateroverlast in het centrum.

Het gymlokaal verliest in 2027 zijn functie, wanneer de sportactiviteiten verhuizen naar de nieuwe sportaccommodatie op De Esrand. Vanwege de slechte bouwkundige staat is hergebruik van het pand op lange termijn niet mogelijk. De gemeente heeft daarom samen met inwoners verkend welke toekomstige invulling het beste past bij deze plek.

Eerder hield de gemeente een inloopbijeenkomst over de toekomstige van het gymlokaal, het naastgelegen plantsoen en de parkeerstrook. Inwoners van de gemeente Wierden konden tijdens deze bijeenkomst en ook via de gemeentelijke website hun ideeën en aandachtspunten delen. In totaal zijn 51 reacties ontvangen, voornamelijk van omwonenden. Uit de reacties blijkt een duidelijke voorkeur voor een groene invulling. 76 van de respondenten spreekt zich uit voor een park. Veel inwoners noemen daarbij kansen voor verblijf, ontmoeting en waterberging. Ook is door omwonenden een inrichtingsschets voor een park aangeleverd, die door veel inwoners wordt ondersteund. We hebben onze inwoners gevraagd welke richting zij voor deze plek het meest passend vinden.

Uit recent onderzoek blijkt dat in het gebied rond de Marktstraat en de Hof van Bissinghe een waterbergingsopgave bestaat. Dit bevestigt ervaringen tijdens hevige regenval, waarbij water vanuit hoger gelegen delen van het centrum en vanuit Wierden-West afstroomt naar dit lager gelegen gebied. Om te blijven voldoen aan de doelstellingen uit het Watertakenplan van de gemeente Wierden zijn maatregelen noodzakelijk. Waterberging op deze locatie is daarbij de meest doelmatige oplossing. 'Door waterberging te combineren met een groene, parkachtige inrichting ontstaat een plek die bijdraagt aan het verminderen van wateroverlast én aan een prettige en toekomstbestendige leefomgeving.

Jaarlijks tellen ruim honderdduizend mensen de vogels in hun tuin zodat Vogelbescherming Nederland meer leert om ze beter te beschermen. De Nationale Tuinvogeltelling, die komend weekend wordt gehouden, levert een momentopname van de aantallen vogels die in Nederlandse tuinen aanwezig zijn.

De Nationale Tuinvogeltelling wordt sinds 2003 georganiseerd. Meedoen is simpel: in de periode van vrijdag 30 januari tot en met zondag 1 februari een half uur kijken naar vogels in de tuin of op het balkon en noteren welke soorten je ziet. 

  De eerste strenge periode van de winter hebben we al achter de rug, maar wie weet wat er nog komt. De winter is voor vogels de meest barre tijd van het jaar; niet alle vogels vliegen in de herfst naar het zonnige zuiden. Veel vogelsoorten kunnen de Nederlandse winter goed doorstaan, vooral met een beetje hulp van vogelliefhebbers. Wie vogels te eten wil geven, kan dat het best doen met zo gevarieerd mogelijk voer met ongebrande pinda’s, vetbollen, stukjes fruit en zaden. Dit voorkomt dat de vogels de vitaminen gaan zoeken in knoppen van struiken. Vetbollen (zonder netje) kun je overal kopen, maar zijn ook heel makkelijk zelf te maken. 

 Een andere bron van voedsel is het laten liggen van bladeren in de tuin. Veel insecten verstoppen zich of overwinteren in hopen blad en dit is een mooie voedselbron voor vogels.

TWENTERAND - De gemeente Twenterand heeft voor het komende jaar een nieuwe kinderrechter. Tijdens een feestelijke bijeenkomst in Kulturhus De Klaampe te Westerhaar werd Joab van Harten de Kinderdichter van Twenterand 2026. Zijn gedicht 'In de mec’ werd als beste gekozen uit de 24 gedichten die werden voorgedragen. Joab is leerling van groep 5/6a van de Oranjeschool in Vroomshoop.

De deskundige jury, met Alette Zomer (vestigingscoördinator Bibliotheek Westerhaar), Marieke Stegeman (Bibliotheek Twenterand) en Rik Pape (Taalambassadeur), kozen voor het gedicht van Joab. Zij waren onder de indruk van alle gedichten, die varieerden van grappig en spannend tot ontroerend. De kinderen hadden zichtbaar plezier in het voordragen van hun gedicht aan het publiek. Met zijn gedicht ‘In de mec’ liet Joab zien hoe creatief en speels je met taal kunt omgaan, en hoe leuk poëzie kan zijn.

De verkiezing is een onderdeel van de jaarlijkse gedichtenwedstrijd van de Bibliotheek Twenterand. Leerlingen uit groepen vijf en zes  van basisscholen in Twenterand kregen de kans om hun creativiteit te laten zien door het schrijven van een gedicht. Voor de voorbereiding kwamen de leesconsulenten van de bibliotheek met een gedichtenworkshop op een aantal scholen. Dit jaar deden kinderen van veertien scholen met 24 groepen mee. Uit alle inzendingen werden de 24 finalisten geselecteerd, die hun gedicht nu mochten voordragen.

Bibliotheek Twenterand kijkt met veel plezier terug op een geslaagd evenement. Dank aan alle deelnemende kinderen, scholen en betrokkenen voor hun inzet en enthousiasme.